System prawa krajowego to ogół norm prawnych uporządkowanych według określonych kryteriów, tworzących zupełny i niesprzeczny system normatywny (gr. systēma - rzecz złożona).
Nie ma żadnych podstaw do twierdzenia, że prawo podatkowe jest autonomicznym działem prawa.

Wyjaśnieniem znaczenia podstawowych terminów prawa budowlanego zajmował się na wniosek Prokuratora Generalnego Naczelny Sąd Administracyjny w składzie 7 osobowym, syg. akt. II FPS 11/13. Niestety pozwolimy się z tezami tam postawionymi nie zgodzić, ponieważ „obiekt budowlany”, „tymczasowy obiekt budowlany” oraz „urządzenia budowlane” to trzy różne terminy prawne. Poniżej rozwinięcie znaczenia tylko jednego terminu tj. „ obiekt budowlany”, który został zdefiniowany w art. 3.1 ustawy Prawo Budowlane.

OBIEKT BUDOWLANY:

• przedmiot, wobec którego działania opisuje prawo budowlane, cel czynności tj. procesu projektowania, budowy, utrzymania i rozbiórki.
• przedmiot materialny, „rzecz” będąca produktem finalnym budowy. Przestrzenny element składowy środowiska zabudowanego, to jest zbioru obiektów budowlanych określanych mianem: budynków, budowli, obiektów małej architektury oraz tymczasowych obiektów budowlanych i urządzeń budowlanych.
• nieruchoma „rzecz”, trwale usytuowania w jednym miejscu (na dłuższy, nieokreślony czas), która została połączona z częścią powierzchni ziemskiej * („gruntem”) w taki sposób, że stała się jej częścią składową, tworząc razem całość stanowiącą odrębny przedmiot własności.

*„część powierzchni ziemskiej” – pewien ograniczony teren, obszar własności, przedmiot niematerialny. Powierzchnia stanowi brzegi (ograniczenia) ciała materialnego, bryły planety Ziemi, („takie nasze miejsce na Ziemi" z którego możemy korzystać zgodnie z przepisami prawa). 

Podstawowa literatura, którą polecamy:

  1. "Rzymska res incorporalis a kształtowanie się pojęć >>rzeczy<< i >>przedmiotu praw rzeczowych<< w europejskiej nauce prawa prywatnego", Wojciech Dajczak, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Im. Adama Mickiewicza w Poznaniu 2007r.
  2. „Logika dla prawników” pod redakcją Andrzeja Malinowskiego, wydawnictwo LexisNexis 2013r.
  3. "Wstęp do prawoznawstwa" Tatiana Chauvin, Tomasz Stawecki, Piotr Winczorek, Wydawnictwo C.H.Beck 2014r.
  4. „Logika dla prawników - słownik encyklopedyczny” pod redakcją Andrzeja Malinowskiego, wydawnictwo LexisNexis 2012r.
  5. „Redagowanie tekstu prawnego. Wybrane wskazania logiczno-językowe” Andrzej Malinowski, wydawnictwo LexisNexis 2008r.
  6. "Słownik terminów, zwrotów i sentencji prawniczych łacińskich oraz pochodzenia łacińskiego" Marek Kuryłowicz, Wolters Kluwer Polska 2012r.
  7. „Mały ilustrowany słowniku budowlany”, praca zbiorowa wykonana przez Zespół Terminologiczny Instytutu Urbanistyki i Architektury pod kierunkiem dr inż. arch. Tadeusza Dzięgielewskiego, wydawnictwa Arkady 1973r. 
  8. „Uniwersalny Słownik Języka Polskiego” pod redakcją prof. Stanisława Dubisza, Wydawnictwo Naukowe PWN 2003r.
    Słownik otrzymał rekomendację Rady Języka Polskiego.
  9. "Nowa encyklopedia powszechna PWN" Wydawnictwo Naukowe PWN 1995r.
  10. "Słownik frazeologiczny współczesnej polszczyzny" Stanisław Bąba, Jarosław Liberek, Wydawnictwo Naukowe PWN 2002r. 
  11. Niestety wydawnictw godnych polecenia z zakresu obowiązującego prawa budowlanego nie znaleźliśmy :-) 

wysocki@budownictwo-prawo.pl  

Scire leges non hoc est verba earum tenere, sed vim ac potestatem. 
( znać ustawy to nie znaczy trzymać się ich słów lecz rozumieć ich sens i znaczenie )