System prawa krajowego to ogół norm prawnych uporządkowanych według określonych kryteriów, tworzących zupełny i niesprzeczny system normatywny (gr. systēma - rzecz złożona).

05 maj 2017r. g. 12.06

TELEKOMUNIKACYJNE OBIEKTY BUDOWLANE.

Treści poniżej to odzwierciedlenie poglądów autorów, które nie stanowią porady prawnej.

Pytanie dotyczące WIEŻ TELEKOMUNIKACYJNYCH. Czy pozwolenie na budowę wieży telekomunikacyjnej wysokiej na 48 m na terenach przeznaczonych w planie miejscowym na cele zabudowy wielorodzinnej może być wydane bez informowania przez gminę (starostwo) właścicieli sąsiednich działek o takiej inwestycji ? Dodam, że w planie miejscowym naszej gminy nie umieszczono lokalizacji inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej.

Odpowiedź: Pozwolenie na budowę wieży telekomunikacyjnej może być wydane po uzyskaniu decyzji o lokalizacji1 inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej. Więc zgodnie z zapisem w art. 53. 1. Ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym cyt: „O wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz postanowieniach i decyzji kończącej postępowanie strony zawiadamia się w drodze obwieszczenia, a także w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości. Inwestora oraz właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości, na których będą lokalizowane inwestycje celu publicznego, zawiadamia się na piśmie.”

 UZASADNIENIE

cyt.: Lex specialis derogat (legi) generali – Ustawa szczególna zmienia działanie (ustawy) ogólnej.
„Słownik cytatów łacińskich” Zbigniew Landowski, Krystyna Woś, Wydawnictwo Literackie Kraków 2002r.

Jeżeli lokalizacja inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej nie jest umieszczona w planie miejscowym, część przepisów o znaczeniu ogólnym zawartych w Ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przestaje wiązać. Wiążące w takim przypadku są przepisy prawne o charakterze szczególnym zawarte w Ustawie z dnia 7 maja 2010r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych, które dopuszczają lokalizowanie inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej na terenie na którym obowiązuje już prawo miejscowe tj. uchwalony przez Radę Gminy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.

Przepis o znaczeniu ogólnym, który nie wiąże w sprawie:
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Rozdział 1. Przepisy ogólne. Art. 4. 1. Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

Obowiązujący przepis o charakterze szczególnym:
Ustawa z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych.
Rozdział 5. Szczególne zasady lokalizowania inwestycji telekomunikacyjnych. Art. 46. 2. Jeżeli lokalizacja inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej nie jest umieszczona w planie miejscowym, dopuszcza się jej lokalizowanie, jeżeli nie jest to sprzeczne z określonym w planie przeznaczeniem terenu ani nie narusza ustanowionych w planie zakazów lub ograniczeń. Przeznaczenie terenu na cele zabudowy wielorodzinnej, rolnicze, leśne, usługowe lub produkcyjne nie jest sprzeczne z lokalizacją inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej, a przeznaczenie terenu na cele zabudowy jednorodzinnej nie jest sprzeczne z lokalizacją infrastruktury telekomunikacyjnej o nieznacznym oddziaływaniu.

Ustawodawca w rozdziale 5 Ustawy określił zasady odnoszące się do lokalizowania1 inwestycji celu publicznego na terenach gdzie obowiązują przepisy prawa miejscowego (planów miejscowych) ale wyłącznie z zakresu łączności publicznej, których realizacja jest niezbędna do rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych w gminach. Ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego następuje na wniosek inwestora (art. 52. 1 UoPZP) a decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego wiąże organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę (art. 55 UoPZP).  W przypadku wybudowania obiektu budowlanego niezgodnie z obowiązującymi przepisami prawa na działkach sąsiednich a przez to naruszenia sposobu wykonywania naszego prawa własności,  każdy ma prawo do ochrony własnego interesu prawnego - art. 6. 2. UoPZP: Każdy ma prawo, w granicach określonych ustawą, do: 2) ochrony własnego interesu prawnego przy zagospodarowaniu terenów należących do innych osób lub jednostek organizacyjnych. System prawa krajowego to ogół norm prawnych uporządkowanych według określonych kryteriów, tworzących zupełny i niesprzeczny system normatywny. Przepisy określające zasady wspierania rozwoju sieci telekomunikacyjnych zawarte w Ustawie z dnia 7 maja 2010 r. należy rozpatrywać łącznie z przepisami odrębnymi, chyba że ustawodawca wyłączył ich stosowanie w określonych przypadkach.

Uniwersalny Słownik Języka Polskiego PWN 2003r. cytat: 1 lokalizacja 2. urz. <<ustalenie przez inwestora i zatwierdzenie przez organ administracyjny miejsca budowy obiektu>>. O Zatwierdzić lokalizację szpitala.

 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

16 kwiecień 2017r. g. 8.30

TELEKOMUNIKACYJNE OBIEKTY BUDOWLANE: antenowe wieże, maszty.              

ZADANIE nr 1: Dzień dobry, mam prośbę o poradę. W listopadzie 2016 roku „odlesiliśmy” część własnej działki, a w lutym rozpoczęliśmy budowę. W marcu sąsiad z działki obok rozpoczął procedurę wznowienia słupków granicznych i musieli się stawić wszyscy sąsiedzi. Podczas spotkania okazało się, że nasz wspólny sąsiad z którego działką oboje graniczymy podpisał umowę dzierżawy z firmą telekomunikacyjną na postawienie masztu, który ma stanąć 4 metry od granicy naszych działek. Na tym obszarze (działce sąsiada) obowiązują zapisy Miejskiego Planu Zagospodarowania Przestrzennego dla miasta Józefowa. Działka położona jest na jednostce terenowej RLz 17 dla której cyt: ,, ustala się, że przeznaczeniem podstawowym jednostki terenowej jest las z dopuszczeniem zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, realizowanej w formie zabudowy wolnostojącej lub bliźniaczej. ". Jesteśmy w wielkim szoku bo dowiedzieliśmy się w gminie że tak, sąsiadka ma do tego prawo bo MPZP to jedno a jest inna ustawa, która na to zezwala. 

Treści poniżej to odzwierciedlenie poglądów autorów, które nie stanowią porady prawnej.

ROZWIĄZANIE ZADANIA:
1) Działka nr 73/2 to grunt leśny a nie grunt przeznaczony do zalesienia. Zgodnie z zapisami w § 85 Uchwały Nr 69/IV/03 Rady Miasta Józefowa z dnia 9 maja 2003r. w sprawie zatwierdzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Józefowa – etap III A, na terenie oznaczonym w planie RLz 17 dopuszczono jedynie zmianę przeznaczenia części gruntów leśnych na cele nieleśne w celu realizacji zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej ekstensywnej. Dopuszczenie zabudowy jednorodzinnej w planie miejscowym na gruntach leśnych zostało poprzedzone uzyskaniem zgody Wojewody Mazowieckiego, znak WOŚ.VII.6112/5/02 z dnia 7 lutego 2002r. wydanej na podstawie art.7 ust.2 pkt 5 i art.9 ust.3 ustawy z dnia 3 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych.
Nie znana jest nam ustawa, w której zawarte są przepisy prawne pozwalające na zamianę lasu sosnowego na „las” masztów i wież antenowych jeżeli w planie miejscowym nie ma na to przyzwolenia.

2) W planie miejscowym Józefowa nie umieszczono lokalizacji inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej. W takiej sytuacji decyzja o pozwoleniu na budowę obiektu budowlanego z zakresu łączności publicznej może być wydana gdy inwestor posiada ostateczną decyzję o lokalizacji obiektu budowlanego - np. wieży telekomunikacyjnej wys. 50 m, zgodnie z przepisami Ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych. Stan prawny działki nr 73/2, w tym obowiązujące ograniczenia zapisane w planie miejscowym, nie pozwalają na wydanie decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej.

Szczegółowe uzasadnienie punktu 2) wkrótce na stronie www.budownictwo-prawo.pl

Podstawowe obowiązujące przepisy prawne do pkt. 1)

1.      Zgodnie z art.1 ust.2 Ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym należy uwzględniać szereg wartości, w tym zgodnie z art. 1 ust.2 pkt 3 wymagania odnoszące się między innymi do ochrony gruntów leśnych. Zmiana przeznaczenia gruntów leśnych następuje wyłącznie po uzyskaniu zgody właściwego organu w planie miejscowym.

USTAWA z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Rozdział 1. Przepisy ogólne. Art. 1. 2. W planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym uwzględnia się zwłaszcza: 3) wymagania ochrony środowiska, w tym gospodarowania wodami i ochrony gruntów rolnych i leśnych;
Rozdział 2. Planowanie przestrzenne w gminie. Art. 17 pkt.6 lit. c. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego 6) występuje o: c) zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, jeżeli wymagają tego przepisy odrębne;

2.      Wymagania w zakresie ochrony środowiska jakie powinny spełniać plany miejscowe.

USTAWA z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska.
TYTUŁ I. Przepisy ogólne. DZIAŁ VII. Ochrona środowiska w zagospodarowaniu przestrzennym i przy realizacji inwestycji.
Art. 71. 1. Zasady zrównoważonego rozwoju i ochrony środowiska stanowią podstawę do sporządzania i aktualizacji koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju, strategii rozwoju województw, planów zagospodarowania przestrzennego województw, studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego.
Art. 72. 1. W studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin oraz miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego zapewnia się warunki utrzymania równowagi przyrodniczej i racjonalną gospodarkę zasobami środowiska, w szczególności przez: 1) ustalanie programów racjonalnego wykorzystania powierzchni ziemi, w tym na terenach eksploatacji złóż kopalin, i racjonalnego gospodarowania gruntami;
TYTUŁ II. Ochrona zasobów środowiska. DZIAŁ I. Przepisy ogólne.
Art. 81. 1. Ochrona zasobów środowiska realizowana jest na podstawie ustawy oraz przepisów szczególnych. 4. Szczegółowe zasady: 5) ochrony gruntów rolnych i leśnych – określają przepisy ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych.

3.      Ustawa o ochronie gruntów rolnych i leśnych wprowadza wymóg uwzględniania w planowaniu przestrzennym ochrony gruntów leśnych. Grunty leśne objęte są szczególnym statusem prawnym, polegającym na ochronie przed zmianą ich przeznaczenia na cele nieleśne.

Ustawa z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych.
Rozdział 2. Ograniczanie przeznaczania gruntów na cele nierolnicze i nieleśne.
Art. 3. 2. Ochrona gruntów leśnych polega na: 1) ograniczaniu przeznaczania ich na cele nieleśne lub nierolnicze;
Art. 7. 1. Przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, wymagającego zgody, o której mowa w ust. 2, dokonuje się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, sporządzonym w trybie określonym w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
2. Przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne:
2) gruntów leśnych stanowiących własność Skarbu Państwa – wymaga uzyskania zgody Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa lub upoważnionej przez niego osoby,
5) pozostałych gruntów leśnych
– wymaga uzyskania zgody marszałka województwa wyrażanej po uzyskaniu opinii izby rolniczej.

4.      Definicja zmiany przeznaczenia gruntów leśnych znajduje się w Ustawie o ochronie gruntów rolnych i leśnych.

Ustawa z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych.
Rozdział 1. Przepisy ogólne. Art. 4. Ilekroć w ustawie jest mowa o: 6) przeznaczeniu gruntów na cele nierolnicze lub nieleśne – rozumie się przez to ustalenie innego niż rolniczy lub leśny sposobu użytkowania gruntów rolnych oraz innego niż leśny sposobu użytkowania gruntów leśnych;

5.      Projekt budowlany musi być zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wymaganiami ochrony środowiska ... 

USTAWA z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
Art. 35. 1. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:
1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

Podsumowanie: system prawa krajowego to ogół norm prawnych uporządkowanych według określonych kryteriów, tworzących zupełny i niesprzeczny system normatywny (gr. systēma - rzecz złożona). Przepisy zawarte w ustawach należy rozpatrywać łącznie z przepisami odrębnymi w tym prawa miejscowego, chyba że ustawodawca wyłączył ich stosowanie w określonych przypadkach.

Janusz Wysocki upr. bud  UAN 8345/1454/90

wszelkie prawa zastrzeżone

Podstawowa literatura, którą polecamy:

  1. „Logika dla prawników” pod redakcją Andrzeja Malinowskiego, wydawnictwo LexisNexis 2013r.
  2. "Wstęp do prawoznawstwa" Tatiana Chauvin, Tomasz Stawecki, Piotr Winczorek, Wydawnictwo C.H.Beck 2014r.
  3. „Logika dla prawników - słownik encyklopedyczny” pod redakcją Andrzeja Malinowskiego, wydawnictwo LexisNexis 2012r.
  4. „Redagowanie tekstu prawnego. Wybrane wskazania logiczno-językowe” Andrzej Malinowski, wydawnictwo LexisNexis 2008r.
  5. "Słownik terminów, zwrotów i sentencji prawniczych łacińskich oraz pochodzenia łacińskiego" Marek Kuryłowicz, Wolters Kluwer Polska 2012r.
  6. „Mały ilustrowany słowniku budowlany”, praca zbiorowa wykonana przez Zespół Terminologiczny Instytutu Urbanistyki i Architektury pod kierunkiem dr inż. arch. Tadeusza Dzięgielewskiego, wydawnictwa Arkady 1973r
  7. „Uniwersalny Słownik Języka Polskiego” pod redakcją prof. Stanisława Dubisza, Wydawnictwo Naukowe PWN 2003r.
    Słownik otrzymał rekomendację Rady Języka Polskiego.
  8. "Nowa encyklopedia powszechna PWN" Wydawnictwo Naukowe PWN 1995r.
  9. "Słownik frazeologiczny współczesnej polszczyzny" Stanisław Bąba, Jarosław Liberek, Wydawnictwo Naukowe PWN 2002r. 
  10. Niestety wydawnictw godnych polecenia z zakresu obowiązującego prawa budowlanego nie znaleźliśmy :-) 

wysocki@budownictwo-prawo.pl  

Scire leges non hoc est verba earum tenere, sed vim ac potestatem. 
( znać ustawy to nie znaczy trzymać się ich słów lecz rozumieć ich sens i znaczenie )